داشت ، نيازى به مطرح نمودن آن در مسجد نبود ، وسخن آخر اين كه ؛ تعدد زوجات در قرآن مطرح شده و پيامبر ( ص ) وفاطمه ( س ) هرگز با قرآن مخالفت نداشتند . زهرى گرچه در زمان بنى اميه با فشار دستگاه حكومت به عنوان فقيه مدينه ، امام الحديث ، وعالم شام و مدينه مشهور شد ، ليكن از نظر اهل تحقيق خادم بنى اميه و از نظر رجاليون شيعه دشمن اهل بيت ( ع ) ، ناصبى و كافر است . در ميان رجاليون اهل سنت نيز از نظر گفتار و كردار ، مورد اعتماد نمى باشد . مطالبى كه درباره‌ى على ( ع ) و اهل بيت ( ع ) نقل مىكند ، گواه عداوت و بى تقوايى اوست . شرح نهج البلاغه‌ى ابن ابى الحديد را ببينيد : ج 4 ، ص 64 و . . . او زهرى را از دشمنان على ( ع ) حساب مىكند و برخى احاديث جعلى او را در اين باره نقل مىكند ، اما صحيح بخارى - كه ازمهمترين كتابهاى حديثى اهل سنت است و از امام صادق ( ع ) حديث نقل نمى كند و مى گويد : « اعتماد ندارم ! » - از زهرى حديث بسيار نقل كرده است چنان كه همين بخارى ، وحشى قاتل حمزه را تطهيركرده و مى خواهد بگويد كه : اگر حمزه را كشته بعدا در جنگ عليه مسيلمه ى كذاب شركت كرده و جنگيده است ، اين به آن !